سنن الدارقطني ٤٣٨٧: نا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ , نا أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ الرَّمَادِيُّ , حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْبَزَّازُ أَبُو جَعْفَرٍ الْكُوفِيُّ , نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعُمَرِيُّ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ: قَالَ عُمَرُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي مَالًا بِثَمْغٍ أَكْرَهُ أَنْ يُبَاعَ بَعْدِي , قَالَ: «فَاحْبِسْهُ وَسَبِّلْ ثَمَرَهُ»
Sunan Daruquthni 4387: Muhammad bin Makhlad menceritakan kepada kami, Ahmad bin Manshur ArRamadi menceritakan kepada kami, Muhammad bin Yazid Al Bazzaz Abu Ja'far Al Kufi menceritakan kepada kami, Abdurrahman bin Abdullah Al Umari menceritakan kepada kami dari Ubaidullah bin Umar, dari Nafi', dari Ibnu Umar, dia berkata, "Umar berkata, 'Wahai Rasulullah, sesungguhnya aku mempunyai harta di Tsamgh yang aku tidak mau bila itu dijual setelahku.' Beliau pun bersabda, 'Kalau begitu, wakafkanlah, dan sedekahkanlah buahnya'."
Sunan Daruquthmi Nomer 4387